داروخانه معنوی

سوره ای برای خواستگارها و بی خواستگارها

موضوع : داروخانه معنوی

این سوره به ترتیب مصحف بیستمین سوره و به ترتیب نزول پنجمین سوره قرآن است، در مکه نازل شده و از سور مکی به شمار می‌آید. این سوره 135 آیه دارد و از نظر حجم از سوره‌های «مئون» (صد آیه‌ای و متوسط) قرآن محسوب می‌شود. سوره طه همانند سایر سوره‌های مکی درباره مبداء و معاد و بخشی از سرگذشت پیامبران پیشین همچون حضرت موسی علیه‌السلام و حضرت آدم علیه‌السلام سخن است. این سوره نیز همانند سایر سوره‌های مکّی، بیشتر سخن از «مبدأ و» معاد می‌گوید.

 سوره طه

علت نامگذاری

این سوره با حروف مقطعه (طا و هاء) آغاز شده (یازدهمین سوره‌ای است که حروف مقطعه‌دار آغاز شده) و به همین دلیل طاها نام دارد. نام دیگر سوره طه (طاها) «کلیم» است؛ چون در آن درباره حضرت موسی علیه السلام و چگونگی گفت‌وگویش با خداوند سخن گفته شده است.

محتویات سوره

بخش اول: اشاره کوتاهی به عظمت قرآن و بخشی از صفات جلال و جمال پروردگار است.

و در بخش دوم: که بیش از هشتاد آیه را در بر می‌گیرد از داستان موسی (ع) سخن می‌گوید.

در سومین بخش: در باره معاد و قسمتی از خصوصیات رستاخیز سخن می‌گوید.

در بخش چهارم: سخن از قرآن و عظمت آن است.

و در بخش پنجم: سر گذشت آدم و حوّا را در بهشت و سپس ماجرای وسوسه ابلیس و سر انجام هبوط آن‌ها را در زمین، توصیف می‌کند.

و بالاخره در آخرین قسمت، نصیحت و اندرزهای بیدار کننده‌ای، برای همه مۆمنان بیان می‌دارد.

امام موسی کاظم علیه السلام: هر کس در سفر باشد و از دزدان و حیوانات وحشی خوف و وحشت دارد، برای این کار بر گردن حیوانش «لا تخاف درکاً و لا تخشی» سوره طه را بنویسد، پس به درستی که به اذن خداوند متعال ایمن می‌شود

ثواب قرائت سوره

در فضیلت این سوره از پیامبر اکرم صلی الله و علیه وآله و سلم نقل شده: «به کسی که سوره طه را قرائت کند، در روز قیامت ثواب همه مهاجران و انصار اعطا می‌شود.»

همچنین از ایشان روایت شده که فرمودند: «خداوند تعالی دو هزار سال پیش از آفرینش حضرت آدم علیه السلام، سوره» یس و طه را قرائت فرمود، هنگامی که فرشتگان الهی آن را شنیدند گفتند: خوشا به حال امتی که این سوره‌ها بر آن‌ها نازل شده است و خوشا به حال کسانی که این سوره‌ها را درون خود جای داده‌اند و خوشا به حال کسانی که زبانشان به تلاوت این سوره‌ها مترنم است.

از اسحق بن عمار روایت شده که حضرت صادق علیه السلام فرمودند: «خواندن سوره طه را ترک نکنید زیرا خداوند ان را دوست می‌دارد و هرکس آن را بخواند او را نیز دوست خواهد داشت و هر که به خواندن آن مداومت کند خداوند در روز قیامت نامه عملش را به دست راست او دهد و از کردار او در اسلام حساب سخت نکشد و آنقدر به او پاداش عطا فرماید تا خشنود گردد.»

فوائد تلاوت سوره

گرفتن جواب مثبت در خواستگاری

از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم نقل شده: هر کس سوره (طه) را بنویسد و در پارچه سبزی قرار داده و به خواستگاری برود، خواستگاری‌اش رد نمی‌شود و حاجتش برآورده می‌شود …

آسان شدن ازدواج

روایت از امام صادق علیه السلام: هر کس که خواستگاری ندارد یا به خواستگاریش جواب نمی‌دهند سوره طه را بنویسد و بشوید و آب آن را بر صورت خود بریزد، خداوند ازدواجش را آسان می‌کند.

جهت برآورده شدن حاجات بزرگ

به جهت مطالب عظیم و بزرگ صد بار بگوید «طه» و یک بار سوره «قل هو الله احد» را بخواند و باز صد مرتبه بگوید «طه» و یک مرتبه سوره «قل هو الله» را بخواند تا هفت بار این را تکرار کند، همین که هفت مرتبه «توحید» و هشتصد بار «طه» تمام شد بعد از آن 17 بار سوره «قل هو الله احد» را تا آخر بخواند، خداوند مطلب و حاجت او را براورده می‌کند و بی شک عمل خواهد شد. این از مجربات است و آزموده شده است.

ترس از دزدان و حیوانات درنده

نقل از امام موسی کاظم علیه السلام: هر کس در سفر باشد و از دزدان و حیوانات وحشی خوف و وحشت دارد، برای این کار بر گردن حیوانش «لا تخاف درکاً و لا تخشی» سوره طه را بنویسد، پس به درستی که به اذن خداوند متعال ایمن می‌شود.

بهبود بیماری‌های دهان

به جهت هر گونه درد دهان آیات [5-1] را بنویسد و با خود دارد.

ادامه + دانلود

ذکری برای زیاد شدن مال و ثروت

موضوع : داروخانه معنوی

از موارد تجربه شده و مفید ختم «اذا وقعه» است که از امام سجاد علیه‌السلام روایت شده.
مرحوم کشمیری فرمود روزی از استادم مرحوم قاضی کیمیا خواستم گفت فردا بیا روز بعد که پیش او رفتم گفت این ذکر  را زیاد بگو  که خود کیمیاست. از حضرت  استاد بهجت نقل شده در آغاز وپایان ذکر ،صلوات بفرستد مثلاً اگر میخواهد110مرتبه بگوید،ابتدا صلوات بفرستد بعد110 بار بگوید ذکر را و باز صلوات بفرستد.

ذکر این است: اللّهُمَ  اَغنِنِی بِحلالِکَ عَن حَرامِک و بِفَضِلکَ عَمَّن سِواک

زیاد شدن مال و ثروت

دعا و ذکر برای زیاد شدن مال و ثروت

همچنین
از موارد تجربه شده و مفید ختم «اذا وقعه» است که از امام سجاد علیه‌السلام روایت شده و علامه مجلسی (ره) آن را نقل نموده اند.

این ختم به صورت زیر می‌‌باشد:
اگر اول ماه (قمری) روز دوشنبه بود، از روز اول تا چهاردهم، سوره واقعه خوانده شود، و مقدار خواندن هر روز به تعداد شماره روزهاست، به این شکل که در روز اول ـ مثلا ـ یک مرتبه، و در روز چهاردهم چهارده مرتبه خوانده می‌شود.

بعد از اتمام خواندن سوره مبارکه واقعه در هر روز،این دعا نیز خوانده شود: «اَللّهُمَّ اِنْ کانَ رِزْقی فِی السَّماءِ فَأنْزِلْهُ وَ اِنْ کانَ فِی الْاَرْضِ فَأخْرِجْهُ وَ اِنْ کانَ بَعیداً فَقَرِّبْهُ وَ اِنْ کانَ قَریباً فَیَسِّرْهُ وُ اِنْ کانَ قَلیلاً فَکَثِّرْهُ وَ اِنْ کانَ کَثیراً فَبارِکْ لی فیهِ وَ أرْسِلْهُ عَلی اَیْدی خِیارِ خَلْقِکَ وَ لا تُحْوِجْنی اِلی شِرارِ خَلْقک. وَ اِنْ لَمْ یَکُنْ فَکَوِّنْهُ بکِیْنُونِیَّتِکَ وَ وَحْدانِیَّتِکَ، اَللّهُمَّ انْقُلْهُ اِلَیََّ حَیْثُ اَکُونُ وَ لا تَنْقُلْنی اِلَیْهِ یَکُونُ، اِنَّکَ عَلی کُلِّ شَِیْءٍ قَدیرٌ. یا حَیُّ یا قَیُّومُ، یا واحِدُ یا مَجیدُ، یا بَرُّ یا رَحیمُ یا غَنیُّ ، صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ تَمِّمْ عَلَیْنا نِعْمَتَکَ، وَ هَنِّئْنا کَرامَتَکَ، وَ اَلْبسْنا عافیَتَکَ.»

و در هر پنجشنبه‌ای که در این میان ـ اول تا چهاردهم ـ قرار دارد این دعا خوانده شود:

«یا ماجِدُ، یا واحِدُ، یا جَوادُ، یا حلیمُ، یا حَنّانُ، یا مَنّانُ، یا کَریمُ اَسْألُک تُحْفَةً مِنْ تحَفِکَ تَلُمُّ بها شَعْثی وَ تَقْضی بها دَیْنی وَ تُصْلِحُ بها شَأنی برَحْمْتِکَ یا سَیِّدی» (بیان آیت الله العظمی سید “صادق روحانی” در مورد دعایی برای ثروتمند شدن )

ادامه + دانلود

چرا مسلمانان فرزندان پسر را ختنه می کنند؟

موضوع : داروخانه معنوی

ختنه کردن از نظر اسلام واجب است و اگر این کار انجام نشد بعد از بلوغ بر خود فرزند واجب است این کار را انجام دهد و اگر غیر مسلمانی که ختنه نشده است اسلام آورد، بر او واجب است این کار را انجام دهد.(تحریر الوسیله، ج3، ص552 م4و5) ختنه در صحت برخی عبادات مانند طواف حج یا عمره شرط است و اگر انجام ندهد عبادتش باطل خواهد بود. درباره سؤال شما براساس پرس و جو و تحقیق از برخی منابع، گفته شده است كه وجود این پوست زاید كه بعد از تولد به دلیل های پزشكی زاید بلكه زیان بار است لذا در كشورهای غربی نیز خیلی از افراد نه به دلیل مذهبی بلكه به دلیل پزشكی، ختنه می كنند، قبل از تولد و در رحم مادر محل تجمع میكروب هایی است كه اگر این پوست نباشد، آلت تناسلی كه از جهت آسیب پذیری بسیار حساس است در رحم مادر آسیب می بیند، به عبارت دیگر، وجود این پوست قبل از تولد به عنوان سپر دفاعی است.

ختنه

یكى از سنت هاى حضرت ابراهیم (علیه السلام) كه مورد تأیید اسلام بلكه مورد تأیید تمام پیامبران بعد از حضرت ابراهیم(علیه السلام) واقع شده است سنت خِتان یا ختنه است. در روایات از طریق شیعه واهل سنت بر این سنت تأكید شده است. عن جعفر بن محمد عن ابیه عن آبائه عن على (علیه السلام) قال : قال رسول الله (صلىالله علیه وآله) : (إن الله عز وجل بعث خلیله بالحنیفیة وأمره بأخذ الشارب وقص الاظفار ونتف الابط و حلق العانة والختان)( وسائل الشیعه : 15 / 163 باب 52 از ابواب احكام اولاد). على (علیه السلام)از پیامبر (ص) نقل مى فرماید: كه خداوند عز وجل حضرت ابراهیم(علیه السلام) را به روش پسندیده مبعوث كرد وبه كوتاه كردن سبیل وناخن وازاله موهاى زیر بغل وتراشیدن موهاى بالاى عورت وختنه كردن سفارش كرد.

هنگامى كه شخصى از امام صادق (علیه السلام) پرسید : آیا جائز است كه به كارهاى خدایى ودر خلقت او دست ببریم ؟ حضرت فرمود : نه، او گفت : پس چرا ختنه مى كنید وپوستى را كه خدا خلق كرده جدا مى كنید ؟ آیا خدا این پوست را اضافه وبر اساس غیر حكمت آفریده است ؟ امام صادق (علیه السلام)فرمود : خلقت آن پوست بر اساس حكمت است و ازاله آن بر اساس حكمتى بالاتراست همان طورى كه وقتى بچه به دنیا مى آید ، ناف او به مادرش وصل است این هم مخلوق خدااست وخدا این طور قرار داده ولى براى نجات فرزند ومادر ، خداوند حكیم دستور داده آن را قطع كنیم ، همین طور ناخن هاى انسان را خدا خلق كرده و بلند شدن آن ها بر اساس قانون خدا است و خدا می توانست از اول ناخن ها را طورى بیآفریند كه همیشه به اندازه خاصى باشد ولى با این حال چون بزرگ مى شود به ما دستور داده آن ها را كوتاه كنیم وهمین طور در مورد موهاى بدن.

این گونه دخالت ها در خلقت ، منافاتى با حكمت الهى ندارد وبر اساس مصلحتى بالاتر صورت مى گیرد(همان : 162 ). در كنز العمال كه از منابع اهل سنت است ازعلى (علیه السلام) نقل مى كند : (اختنوا اولادكم یوم السابع فانه اطهر واسرع نباتاً للحم واروح للقلب(كنز العمال : 16 / 436 ). فرزندان خود را در روز هفتم تولد شان ختنه كنید زیرا باعث پاكیزگى بیشتر و باعث سرعت در رویش گوشت بر بدن و موجب شادمانى قلب مى شود. باز در حدیث دیگر آمده : ختنه كردن باعث نضارت و خوش رنگى صورت و باعث لذت بیشتر در جماع مى شود(همان : 435 ). ختنه كردن در مردان باعث پاكیزگى آلت تناسلى مى شود چون وجود پوسته رویى باعث جمع شدن كثافات و ماندن بول زیر پوست شده و باعث بیمارى و بوى بد می شود(وسائل الشیعه : 15 باب 52 از ابواب احكام اولاد ص 161).

فوائد بهداشتى و پزشكى ختنه :

1 ـ آمار نشان مى دهد در بین مسلمانان ویهودیان كه ختنه مى كنند حتى یك مورد سرطان آلت دیده نشده است از نظر پزشكى امروزه ختنه به عنوان نوعى واكسن و پیشگیرى از سرطان سر آلت محسوب مى شود ولى در جاهایى كه ختنه نمى كنند مانند آمریكا 1 / 8 تلفات ناشى از سرطان ها مربوط به سرطان اندام هاى تناسلى است .

2 ـ سرطان گردنِ رَحم (محل تماس آلت بارحم یا مهبل) در كسانى كه شوهرانشان مختون نبوده اند ، هنگام نزدیكى مخصوصاً در زمانى كه زن به خاطر زایمان یا قاعدگى دچار التهاب دیواره مهبل بوده اند ، بیشتر اتفاق افتاده است.

3 ـ سرطان پروستات نزد آنان كه ختنه مى كنند، كمتر است.

4ـ پیلونفریت وآلودگى هاى چركى مجارى ادرارى از مثانه وكلیه در ختنه شدگان كمتراست چون قطع پوست سبب مى شود دفع ترشحات به آسانى صورت گیرد ولى اگر ختنه نشده باشد چون آلت تناسلى در حالت نعوظ وسفت شدن در فشار آن پوسته قرار مى گیرد وسطح داخلى پوسته رشته هاى عصبى فراوانى فراگرفته و لذا آن را فوق العاده حساس ساخته ودر آن قسمت كه به تنه آلت مى چسبد ، غدد مترشحه فراوانى موجوداست كه ترشحات شیرى رنگ وغلیظ ( smegma ) را بر روى حشفه پخش مى كند وهمین ترشحات است كه توانسته اند واكنش هاى سرطانى ایجاد نماید.

در اغلب موارد این پوست بر حشفه وآلت فشار وارد مى آورد واز خارج شدن ادرار به طور كامل جلوگیرى نموده باعث حبس بول مى شود وقطره قطره بول خارج مى شود وسبب التهاب وتورم شده ، تجمع ترشحات غددى والتهاب وگرد وغبار و… باتوجه به تاریكى و رطوبت آن جا محل بسیارى مناسبى براى ایجاد عفونت مى شود و به تدریج عفونت را به داخل مجارى ادرار وكلیه ها مى رساند.

5 ـ آمیزش براى ختنه شدگان لذت بخش تر است وبراى زن نیز لذت بخش تر است. 6ـ وجود شبكه عصبى والتهاب وخارش در ختنه نشدگان سبب مى شود كه همواره دستشان را براى خاراندن به آن جا بمالند وباعث آلودگى شود(دكتر سید رضا پاك نژاد ، اولین دانشگاه وآخرین پیامبر : 16 / 149 به بعد باتلخیص). در باره تاریخچه ختنه در بین اقوام گذشته آمده است ،درمیان مصریان واقوام قدیم جنوب آفریقا ختنه رواج داشته در بین یهودیان وبرخى از مسیحیان از جمله مقررات مذهبى محسوب مى شود در بین یهود ختان واجب است وغالباً پسران خود را در هشت روزگى ختنه مى كنند ، به موجب روایات ما رسم ختنه از قدیم بین اعراب وجود داشته است ، شیعیان وشافعى آن را واجب شمرده ومالكى آن را سنت شمرده و نزد عامه مسلمانان مهمترین نشانه مسلمانى شناخته مى شود (دائره المعارف بزرگ فارسى ( مصاحب) : 1 / 884).

آیت الله خویى فرموده اند : (یستحب فى الیوم السابع ختانه ویجب الختان بعد البلوغ لو لم یختن قبله(منهاج الصالحین ج 2 / 284 ، مسئله 1382 ) مستحب است پسر را در روز هفتم از ولادت ختنه كنند و اگر او را ختنه نكرده باشید بعد از بلوغ برخودِ او واجب است . آیت الله سیستانى (مد ظله ) نیز فرموده است : شرط صحت طواف در مردان ختنه كردن است(مناسك محشى : ص 212 ). اما در قرآن در مورد ختنه آیه اى نداریم ولى به صورت كلى خطاب به پیامبر(صلىالله وآله علیه)در مواردى مى فرماید : از دین ابراهیم پیروى كن.

در سوره نحل آیه 123 مى فرماید (اوحینا الیك ان اتبع ملة ابراهیم حنیفاً) به تو وحى كردیم كه از آئین ابراهیم پیروى كن. ودر سوره آل عمران آیه 98 آمده است : (فاتبعوا ملة ابراهیم حنیفاً ) از كیش ابراهیم كه همان آئین پاك وبى آلایش بوده پیروى كنید. از سنت هاى ابراهیمى(صلىالله وآله علیه) یكى همین ختنه بوده كه در روایات بدان اشاره شده است.

ادامه + دانلود

اصول و مسائل فقهی و احکام زکات فطره

موضوع : داروخانه معنوی

پس از پایان یافتن ماه مبارک رمضان ; یعنی در شب عید فطر, افرادی که دارای شرایط باشند, باید زکاتی بپردازند که مقدار و موارد مصرف آن خواهد آمد. این زکات به نام زکات فطره خوانده می‌شود.

افرادی که در شب عید فطر دارای این شرایط باشند زکات فطره بر آن‌ها واجب است :

۱- بالغ باشد.

۲- عاقل باشد.

۳- بنده کسی نباشد.

۴- فقیر نباشد.

فردی که دارای شرایط فوق باشد باید زکات خود و کسانی که در مغرب شب عید فطر نان خور او هستند را بپردازد, کوچک باشند یا بزرگ , مسلمان باشند یا کافر, خرج نان بر او واجب باشد یا نه , در شهر خود او باشند یا در شهر دیگر (یعنی حتی اگر فرزند او که نان خور اوست به مسافرت رفته باشد باید زکات او را بدهد) و همچنین مهمانی که با رضایت او پیش از غروب شب عید فطر وارد خانه‌اش شده باشد, باید زکات او را بدهد.

احکام زکات فطریه

احکام و مسائل فقهی زکات فطریه

پرداخت فطریه در ماه رمضان صحیح نیست

حجت‌الاسلام مرتضی کیوانی (کارشناس فقهی): یکی از این واجبات مالی که در هر سال بعد از اتمام ماه مبارک رمضان واجب می‌شود «زکات فطره» است که در این یادداشت به احکام فقهی آن می‌پردازیم.

* زکات فطره بر چه کسانی واجب است؟

اگر کسی موقع غروب شب عید فطر (که فردای آن شب، روز عید است) بالغ، عاقل و هوشیار باشد و همچنین فقیر نباشد باید برای خود و همه کسانی که نانخور او هستند (یعنی در نظر مردم تحت سرپرستی اقتصادی او هستند و روزگارشان از دارایی او تامین می‌شود) زکات فطره پرداخت کند.

حتی اگر نامسلمان هم نانخور مسلمان باشد باید به ازای او هم زکات فطره پرداخت شود.

* قصد قربت در پرداخت زکات فطره

چون زکات فطره از عبادات مالی است، باید با قصد قربت به پروردگار پرداخت شود.

* زکات کسانی که سرپرست خود را از دست داده‌اند

زکات فطره به قدری اهمیت دارد که اگر سرپرست خانواده‌ای بعد از غروب آفتاب از دنیا برود فطره او و نانخورهایش را از مال او پرداخت می‌کنند. اما اگر قبل از غروب آفتاب وفات کند لازم نیست فطره شخص وفات شده یا نانخورهایش را از مال او بدهند ولی اگر ورثه، فقیر نباشند فطره هر یک از آنها بر خودشان واجب است.

* مقدار زکات فطره

زکات فطره به ازای هر نفر سه کیلو (یک صاع) گندم یا جو یا خرما یا برنج یا کشمش یا ذرت و مانند آن است.

البته بهتر است موردی را از میان اینها انتخاب کند که اکثر مردم آن منطقه یا شهر از آن بیشتر تناول می‌کنند. (برخی از مراجع تقلید، مقدار یک صاع را بیش از سه کیلو می‌دانند که مقلدین آنها باید مراعات کنند.)

انسان می‌تواند پول یکی از این اجناس را به فقیر بدهد که امسال (۱۳۹۲ خورشیدی) با توجه به تفاوت قیمت گندم آزاد در استانهای مختلف برای هر نفر، حدود سه هزار تومان است.

اما نظر تفصیلی مراجع معظم تقلید:

حضرت آیت الله شبیری

دفتر آیت الله شبیری زنجانی مبلغ زکات فطره را ۴۰۰۰ تومان عنوان کرده و از پذیرش فطریه روزه داران توسط این دفتر خبر داد.

حضرت آیت‌الله موسوی‌اردبیلی

دفتر آیت الله اردبیلی ۴ هزار تومان برای گندم و برای برنج، قیمت سه کیلو برنجی که در آن محل خرید و فروش می‌شود، اعلام شد.

حضرت آیت‌الله علوی‌گرگانی

فطره امسال توسط دفتر آیت‌الله علوی‌گرگانی، ۵ هزار تومان بابت سه کیلو گندم برای هر نفر تعیین شد، ضمنا کسانی که مایل به پرداخت فطریه از برنج می‌باشند باید قیمت آن را ملاحظه کرده و به ازای هر نفر سه کیلو از آن را بپردازند و متوسط قیمت آن مبلغ ۱۵ هزار تومان تعیین شده است.

آیت‌الله شبیری‌زنجانی

دفتر آیت‌الله شبیری‌زنجانی نیز مبلغ زکات فطره هر فرد را چهار هزار تومان اعلام کرد.

* وقت پرداخت زکات فطره

پرداخت فطره در ماه رمضان صحیح نیست (دقت شود!)

پس اگر کسی در ماه مبارک رمضان، زکات فطره پرداخته است، باید دوباره بعد از اتمام ماه مبارک رمضان پرداخت کند.

در روز عید اگر کسی می‌خواهد نماز عید بخواند باید احتیاطاً قبل از نماز عید، زکاتش را پرداخت کرده باشد اما اگر قصد ندارد نماز عید بجای آورد تا اذان ظهر روز عید فطر وقت دارد تا زکاتش را بپردازد.

اما اگر کسی در این مدت زکاتش را پرداخت نکرد باید در اولین وقت ممکن، پرداخت کند ولی نیت اداء یا قضا نکند.

* فقیر کیست؟

چنانکه گفته شد پرداخت زکات فطره بر فقرا واجب نیست و همچنین بی‌نیازان هم باید زکات خود را به فقرا بپردازند، پس باید فقیر را از نظر شرعی شناخت.

فقیر کسی است که خرج متعارف یک ساله خود و اهل و عیالش را (به صورت یک‌جا یا بطور متناوب) ندارد.

بنابراین اگر کسی هم اکنون خرجی یک سال را ندارد ولی بی‌کار هم نیست و ماهانه درآمد دارد فقیر حساب نمی‌شود اما کسی که به اندازه خرج یک سال دارایی ندارد و بیکار هم هست فقیر محسوب می‌شود ولی شخص بیکاری که خرج یک سال آینده را دارد فقیر حساب نمی‌شود.

* نان خور (عیال) کیست؟

نانخورهای یک نفر تمام کسانی هستند که از لحاظ اقتصادی و خورد و خوراک، وابسته به دارایی او هستند یعنی امور اقتصادی و خورد و خوراک آنان از دارایی او تامین می‌شود.

در نانخور بودن فرقی ندارد که نانخور بزرگ یا کوچک، مسلمان یا غیر مسلمان، عاقل یا غیر عاقل باشد.

* فطره بچه در شکم مادر

بچه‌ای که در شکم مادر است فطره ندارد یعنی در واقع، نانخور کسی حساب نمی‌شود.

* فطره مسافران، بیماران، سرباز و کارگران

اگر نانخور کسی در مسافرت باشد سرپرست او باز هم باید فطره او را بدهد مگر آنکه در محل مسافرت چندین روز مهمان کسی باشد که نانخور او محسوب شود که در این صورت فطره بر میزبان واجب است.

فطره بیمارانی که در بیمارستان‌ها هستند بر عهده سرپرست اقتصادی آنهاست.

سربازانی که در پادگان‌ها و مرزهای کشور مشغول خدمت به اسلام و وطن هستند نانخور دولت حساب نمی‌شوند و فطره آنها بر کسی واجب است که سرپرستی آنها را بر عهده دارد مثلا بر عهده پدر آنهاست. اما اگر سرپرست ندارند و فقیر هم نیستند بر خودشان واجب است و اگر فقیر باشند فطره آنها بر کسی واجب نیست.

کارگرانی که از طرف کارفرمای خویش، غذا دریافت می‌کنند یا پرستارانی که در بیمارستانها کار می‌کنند و همه کسانی که شرایط مشابه دارند، زکاتشان برعهده کارفرما یا بیمارستان نیست چون غذا قسمتی از حقوق آنها محسوب می‌شود.

* فطره نوزاد و دختری که تازه به خانه شوهر می‌رود

اگر دختری قبل از غروب آفتاب به خانه شوهر برود یعنی بعد از گذران دوران عقد رسما زندگی مشترک را در خانه شوهر آغاز می‌کند فطره‌اش برعهده شوهر است چون نانخور پدرش حساب نمی‌شود. اما اگر بعد از غروب آفتاب ماه مبارک رمضان به خانه شوهر برود زکاتش بر پدر (سرپرست قبلی) واجب است.

نوزاد اگر قبل از غروب آخرین روز ماه مبارک رمضان به دنیا آمده زکاتش بر عهده پدرش است اما اگر پدر ندارد کسی که خرجی مادرش را می‌دهد باید زکات او را بدهد.

فطره نوزادی که بعد از غروب آخرین روز ماه رمضان، به دنیا آمده در آن سال بر عهده هیچ کس نیست.

* فطره کسی که سرپرستش فطره نمی‌پردازد

کسی که نانخور دیگری است واجب نیست فطره خودش را بدهد بلکه اگر بدون اجازه سرپرست پرداخت کند سرپرست هم دوباره باید پرداخت کند اما اگر با اجازه سرپرستش بپردازد، همان یک بار که خودش پرداخته کافی است.

اگر سرپرست کسی زکات فطره او را پرداخت نکند در نظر مبارک امام خمینی (قدس سره) فطره بر خودش واجب نمی‌شود. (البته در نظر برخی از علما اگر فقیر نیست فطره خود را احتیاطا بپردازد.)

* فطره مهمان شب عید فطر

آراء مراجع معظم تقلید در مورد مهمانی که قبل از غروب شب عید فطر وارد منزل صاحب خانه می‌شود متفاوت است.

برخی از علمای فعلی، مهمانی را که برای همان یک وعده افطار در خانه صاحب‌خانه است، نانخور حساب نمی‌کنند و زکاتش را بر خودش واجب می‌دانند نه بر میزبان اما فتوای مبارک امام خمینی(رحمت الله علیه) این است که فطره مهمانى که پیش از غروب شب عید فطر با رضایت صاحبخانه وارد شده و نانخور او حساب مى‌شود، بر او (یعنی بر میزبان) واجب است.

اما اگر مهمان بعد از غروب آخرین روز ماه مبارک رمضان وارد خانه میزبان شود زکاتش به عهده صاحبخانه نیست.

اگر کسی چند روز قبل از عید فطر، وارد خانه میزبان شده (مثل مسافری که در خانه اقوامش ساکن می‌شود) و مهمان آنهاست و تا غروب آفتاب هم همچنان مهمان آنان محسوب می‌شود در نظر همه علما نانخور میزبان است و فطره‌اش بر عهده میزبان است.

* فطره سادات و غیر سادات

کسی که سید نیست نمی‌تواند فطره خود یا نانخورهایش را به سید بپردازد.

ملاک، سید بودن یا نبودن سرپرست خانواده است بنابراین اگر کسی که سید نیست عهده‌دار مخارج مادر سیده‌اش هست باید تمام زکات فطره‌اش را به غیر سادات بدهد. همچنین اگر کسی که سید نیست فرزند یتیم سادات را به فرزندی قبول کرده باشد باید فطره را به غیر سادات بدهد.

اما سادات می‌توانند فطره خود و عیالشان را به سادات و یا غیر سادات بپردازند. در مورد ایشان هم ملاک سرپرست خانوار است حتی اگر اشخاص غیر سید تحت تکفل او باشند.

* فطره کسی که از فقرا طلبکار است

اگر کسی هنگام غروب آفتاب از فقیری طلبکار باشد می تواند طلب خود را بابت زکات فطره حساب کند.

* مصرف زکات فطره

بنابر نظر امام راحل و برخی مراجع معظم تقلید می‌توان زکات فطره را در همه هشت موردی که زکات مال در آن مصرف می‌شود مصرف کرد. ( دقت شود زکات مال غیر از زکات  فطره است و بر صاحبان گندم،  جو، خرما، کشمش، گاو، گوسفند، شتر، طلا و نقره واجب می‌شود)

آن موارد عبارتند از۱٫فقرا ۲٫مساکین یعنی کسانی که وضعشان از فقرا هم بدتر است ۳٫مسافرانی  که در راه مانده و خرج بازگشت را ندارند ۴٫بدهکارانی که نمی‌توانند قرض خود را بدهند ۵٫فی سبیل الله یعنی در همه کارهای خیر که نفع آن به عموم مسلمین برسد مانند ساخت و تعمیر مسجد، راه، پل، مدرسه و بیمارستان و غیر اینها ۶٫کافرانی که با دادن زکات به اسلام ترغیب می‌شوند یا در جنگ به مسلمانان کمک می‌کنند ۷٫پرداخت به نائب امام یا  کارمندان حکومت اسلامی که مامور جمع آوری زکات و رساندن آن به نیازمندان است.

البته پرداخت آن به فقرای شیعه بهتر است.

برخی از مراجع تقلید عقیده دارند که زکات فطره مخصوص فقرا و مساکین شیعه است و نمی‌توان آن را در شش مورد دیگر مصرف کرد. بنابراین خوب است همه مومنین زکات فطره خود را صرف فقرای شیعه مذهب بکنند.

مستحب است انسان زکات فطره را ابتدا به خویشان فقیر بدهد و اگر آنها فقیر نباشند به همسایه فقیر یا اهل علم و فضیلت و تقوا که فقیر هستند بدهد.

* زکات دادن به گناهکار

فقیری که زکات می‌گیرد لازم نیست عادل باشد و به فقیر فاسق هم می‌شود زکات داد. (فاسق کسی است که یک بار گناه کبیره کرده و توبه هم نکرده است یا بیش از یک بار گناه صغیره مرتکب شده ولی هنوز توبه نکرده است.)

* پرداخت زکات به شرابخوار و کسی که آشکارا گناه می‌کند

پرداختن زکات به شرابخوار یا کسی که آشکارا و در میان همگان گناه می‌کند (هر گناهی) صحیح نیست هرچند که زکات را در معصیت هم خرج نکند همچنانکه برخی از علما، دادن زکات به بی نماز را صحیح نمی‌دانند.

* پرداخت زکات به کسی که آن را در گناه مصرف خواهد کرد

اگر انسان بداند که فقیر زکات را در راه معصیت خرج خواهد کرد نباید به او زکات بدهد و اگر بدهد باید دوباره به فقیر دیگری بپردازد.

بنابراین دادن زکات به فقیری که آنرا صرف مواد مخدر یا پرداخت هزینه‌های گناهانش  می کند جایز نیست.

* مقدار زکاتی که به یک فقیر می‌توان داد

نباید مقداری کمتر از زکات یک نفر یعنی کمتر از سه کیلو یا قیمت آن را به یک فقیر داد بنابراین نباید مثلا دو کیلو از زکات را به یک فقیر و یک کیلوی دیگر را به فقیر دیگر بدهند. از طرف بیشینه هم نباید بیش از خرج یک سال را به یک فقیر داد.

* پرداخت زکات فطره به غیر فقیر

اگر بعد از پرداخت فطره بفهمد که گیرنده زکات اصلا فقیر نبوده، اگر عین آن زکات هنوز باقی مانده می‌تواند آنرا پس گرفته و به فقرا بدهد اما اگر زکات در دست آن شخص از بین رفته یا مصرف شده باشد یا به هر علت آنرا پس نگیرد باید دوباره زکات را به فقرا بپردازد.

* عوض کردن پول یا جنسی که برای زکات کنار گذاشته شده

انسان نمی‌تواند پول یا جنسی را که برای زکات کنار گذاشته با پول یا جنس دیگری عوض کند بلکه باید همان را بپردازد. البته اگر به هر علت آن جنس یا پول از بین برود مثل اینکه فاسد شود یا دزد آن را ببرد باید مال دیگری، جایگزین آن کند.

* انتقال زکات به شهر دیگر

در نظر بسیاری از علما انتقال زکات فطره از شهر پرداخت کننده آن به شهر دیگر صحیح نیست.

ادامه + دانلود

مجموعه کامل احکام روزه

موضوع : داروخانه معنوی

مجموعه کامل احکام روزه

احکام روزه و روزه داری در ماه مبارک رمضان با 148 سوال و جواب

سئوال 1_ روزه چگونه عبادتی است؟ جواب_ عبادتیاست که انسان برای انجام فرمان خدا، از اذان صبح تا اذان مغرب، از چیزهایی که روزه را باطل می کند خودداری نماید.
س 2_ آیا لازم است نیت روزه را بر زبان آورده و از قلب گذراند؟ ج_ لازم نیست انسان نیت روزه را بر زبان آورده یا از قلب خود بگذراند. مثلا بگوید: فردا روزه می گیرم.
س 3_ در صحت روزه چه چیزی، کفایت می کند؟ ج_ اگر برای انجام فرمان خدا از اذان صبح تا اذان مغرب، کاری که روزه را باطل می کند انجام ندهد کافی است.
س 4_ برای آن که یقین کند، تمام مدت روزه بوده، چه کاری لازم است انجام دهد؟ ج_ برای آن که یقین کند، تمام این مدت روزه بوده، باید مقداری پیش از اذان صبح و مقداری نیز بعد از اذان مغرب از انجام کاری که روزه را باطل می کند، خودداری می نماید.
س 5_ آیا انسان می تواند در هر شب از ماه رمضان، برای روزه فردا نیت کند؟ ج_ انسان می تواند در هر شب از ماه رمضان، برای روزه فردا نیت کند.
س 6_ بهتر است نیت روزه را چگونه انجام داد؟ ج_ بهتر است که شب اول ماه، نیت روزه همه ماه را بنماید.
س 7_ وقت نیت روزه ماه رمضان، چه هنگامی است؟ ج_ وقت نیت روزه ماه رمضان از اول شب تا اذان صبح.
س 8_ وقت نیت روه مستحب، چه هنگامی است؟ ج_ از اول شب است تا هنگامی که به اندازه نیت کردن به اذان مغرب، وقت مانده باشد. بنابراین اگر تا این وقت کاری که روزه را باطل می کند، انجام نداده باشد و نیت روزه مستحب کند، روزه او صحیح است.

احکام روزه

نیّت

س 9_ کسی که پیش از اذان صبح بدون نیت روزه، خوابیده است در چه صورت روزه او صحیح است؟ ج_ اگر پیش از ظهر بیدار شود و نیت کند، روزه او صحیح است. چه روزه واجب باشد، چه مستحب.
س 10_ اگر بعدازظهر بیدار شد، چه وظیفه ای دارد؟ ج_ اگر بعدازظهر بیدار شود، نمی تواند نیت روزه واجب نماید.
س 11_ اگر بخواهد غیر از روزه ماه رمضان روزه دیگری بگیرد، چه وظیفه ای دارد؟ ج_ باید آن را معین نماید. مثلاً نیت کند روزه قضا، یا روزه نذر می گیرم.
س 12_ آیا لازم است در ماه رمضان، نیت کند، روزه ماه رمضان می گیرم؟ ج_ در ماه رمضان، لازم نیست نیت کند، روزه ماه رمضان می گیرم.
س 13_ اگر نداند ماه رمضان است یا فراموش نماید و روزه دیگری را نیت کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ اگر نداند ماه رمضان است یا فراموش نماید و روزه دیگری را نیت کند، روزه ماه رمضان حساب می شود.
س 14_ اگر بداند ماه رمضان است و عمداً نیت روزه غیر رمضان کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ نه روزه ماه رمضان حساب می شود و نه روزه ای که قصد کرده است.
س 15_ اگر کسی به نیت روز اول ماه، روزه بگیرد، بعد بفهمد روز دوم یا سوم بوده، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ روزه او صحیح است.
س 16_ اگر کسی پیش از اذان صبح، نیت کند و بیهوش شود و در بین روز به هوش آید، چه وظیفه ای دارد؟ ج_ بنا بر احتیاط مستحب روزه آن روز را، تمام نماید و قضای آن را نیز بجا آورد.
س 17_ اگر پیش از اذان صبح، نیت کند و بخوابد و بعد از مغرب بیدار شود، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ روزه اش صحیح است.
س 18_ اگر نداند یا فراموش کند، ماه رمضان است و پیش از ظهر متوجه شود چه وظیفه ای دارد؟ ج_ چنانچه کاری که روزه را باطل می کند، انجام نداده باشد باید نیت کند و روزه او صحیح است.
س 19_ اگر کاری که روزه را باطل می کند انجام داده باشد یا بعد از ظهر متوجه شود ماه رمضان است، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ روزه او باطل می باشد، ولی باید تا مغرب امساک کند. یعنی کاری که روزه را باطل می کند انجام ندهد و بعد از ماه رمضان نیز آن را قضا نماید.
س 20_ اگر بچه، پیش از اذان صبح ماه رمضان بالغ شود، چه وظیفه ای دارد؟ ج_ باید روزه بگیرد.
س 21_ اگر بعد از اذان بالغ شود، چه وظیفه ای دارد؟ ج_ اگر بعد از اذان بالغ شود، روزه آن روز بر او واجب نیست خواه نیت روزه، قبلاً کرده باشد یا نه و خواه قبل از ظهر مفطری انجام داده باشد یا خیر.
س 22_ اگر بعد از اذان بالغ شود، بنا بر احتیاط مستحب چه تکلیفی دارد؟ ج_ احتیاط مستحب است که اگر قبل از فجر نیت روزه کرده باشد و تا قبل از ظهر مفطری انجام نداده باشد، روزه آن روز را بگیرد.
س 23_ کسی که برای بجا آوردن روزه میتی اجیر شده، آیا می تواند روزه مستحب بگیرد؟ ج_ اگر روزه مستحب بگیرد، اشکال ندارد.
س 24_ اگر کسی روزه قضا داشت، آیا می تواند روزه مستحبی بگیرد؟ ج_ کسی که روزه قضا دارد، نمی تواند روزه مستحبی بگیرد.
س 25_ کسی که روزه قضا دارد، چنانچه فراموش کند و روزه مستحب بگیرد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ اگر پیش از ظهر یادش بیاید، روزه مستحب او به هم می خورد و می تواند نیت خود را به روزه قضا برگرداند.
س 26_ اگر بعد از ظهر متوجه شود، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ روزه او باطل است.
س 27_ اگر غیر از روزه ماه رمضان، روزه معین دیگری بر انسان واجب باشد، چنانچه عمداً تا اذان صبح نیت نکند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج_ اگر غیر از روزه ماه رمضان، روزه معین دیگری بر انسان واجب باشد، مثلا نذر کرده باشد، روز معینی روزه بگیرد، چنانچه عمداً تا اذان صبح نیت نکند، روزه اش باطل است.
س 28_ اگر نداند روزه آن روز بر او واجب است یا فراموش کند و پیش از ظهر یادش بیاید، آیا روزه اش اشکال پیدا می کند؟ ج_ چنانچه کاری که روزه را باطل می کند انجام نداده باشد و نیت کند روزه او صحیح و گرنه باطل می باشد.
س 29 _ اگر برای روزه واجب غیر معینی مانند روزه کفاره، عمداً تا نزدیک ظهر نیت نکند، آیا روزه اش اشکال پیدا می کند؟ ج _ اشکال ندارد.
س 30 _ اگر پیش از نیت، تصمیم داشته باشد که روزه نگیرد یا تردّد داشته که بگیرد یا نه، چنانچه کاری که روزه را باطل می کند انجام نداده باشد و پیش از ظهر نیت کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه او صحیح است.
س 31 _ اگر در ماه رمضان، پیش از ظهر کافر مسلمان شود و چیزی نیز نخورده باشد، آیا روزه او در آن روز صحیح است؟ ج _ روزه او صحیح نیست. حتی اگر نیت روزه را نیز قبل از ظهر کرده باشد.
س 32 _ اگر بیماری پیش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت کاری که روزه را باطل می کند، انجام نداده باشد، نسبت به روزه آن روز چه تکلیفی دارد؟ ج _ بنابر احتیاط مستحب نیت روزه کند و آن روز را روزه بگیرد.
س 33 _ اگر بیمار بعد از ظهر خوب شود، نسبت به روزه آن روز چه وظیفه ای دارد؟ ج _ اگر بعد از ظهر خوب شود، روزه آن روز بر او واجب نیست.
س 34 _ در روزی که انسان شک دارد. آخر ماه شعبان است یا اول ماه رمضان، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ واجب نیست روزه بگیرد.
س 35 _ اگر بخواهد روزه بگیرد، آیا می تواند نیت روزه ماه رمضان بنماید؟ ج _ نمی تواند نیت روزه ماه رمضان کند.
س 36 _ آیا در روزی که شک دارد آخر ماه شعبان است یا اول ماه رمضان، می تواند بنابر احتیاط مستحب نیت کند که اگر ماه رمضان است، روزه ماه رمضان و اگر ماه رمضان نیست، روزه قضا یا مانند آن باشد؟ ج _ نمی تواند.
س 37 _ در این صورت چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید نیت روزه قضا یا مستحب و یا مانند آن بنماید.
س 38 _ اگر در روزی که مردد است، آخر رمضان است یا اول شعبان، روزه قضایی بگیرد یا مستحب، و بعد معلوم شود اول رمضان بوده، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه ماه رمضان حساب می شود.
س 39 _ اگر روزی را که شک دارد آخر ماه شعبان است یا اول ماه رمضان، به نیت روزه قضا یا روزه مستحب و مانند آن روزه بگیرد و در بین روز، بفهمد ماه رمضان است، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید نیت روزه ماه رمضان کند.
س 40 _ اگر در روزه واجب معینی،مانند روزه ماه رمضان مردّد شود که روزه خود را باطل کند یا نه، یا قصد کند روزه را باطل کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ بنابر احتیاط، روزه اش باطل می شود. اگر چه از قصدی که کرده، توبه نماید و کاری که روزه را باطل می کند، انجام ندهد.
س 41 _ اگر کسی به جهت رخ دادن کاری که نداند روزه را باطل می کند یا نه، مردد شود، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ اگر کاری که روزه را باطل می کند، انجام نداده، روزه اش صحیح است، در صورتی که تردّد در صحت روزه موجب تردد در نیت روزه نشود.
س 42 _ اگر در روزه واجبی که وقت آن معین نیست. مانند روزه کفاره، قصد کند کاری که روزه را باطل می کند، انجام دهد، یا مردّد شود به جا آورد یا نه، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ چنانچه به جا نیاورد و پیش از ظهر دوباره نیت روزه کند، روزه او صحیح است و در روزه مستحب تا قبل از مغرب اگر نیت کند صحیح است.

احکام روزه

چیزهایی که روزه را باطل می کند

س 43 _ چند چیز روزه را باطل می کند؟ ج _ نه چیز روزه را باطل می کند.
س 44 _ اول و دوم از چیزهایی که روزه را باطل می کند، کدام است؟ ج _ اول: خوردن و آشامیدن. دوم: جماع.

س 45 _ سوم و چهارم از چیزهایی که روزه را باطل می کند، چیست؟ ج _ سوم: استمناء، یعنی انسان با خود کاری کند که منی از او بیرون آید.
چهارم: دروغ بستن به خدا، پیامبر _ صلی الله علیه و آله و سلم _ و ائمه _علیهم السلام _ و حضرت زهرا سلام الله علیها.

س 46 _ مورد پنجم و ششم از چیزهایی که روزه را باطل می کند، کدام است؟ ج _ پنجم: رساندن غبار غلیظ به حلق.
ششم: فرو بردن تمام سر در آب.

س 47 _ هفتمین و هشتمین موردی که روزه را باطل می کند، کدام است؟ ج _ هفتم: باقی ماندن بر جنابت، حیض و نفاس تا اذان صبح.
هشتم: اماله کردن با چیز روان.

س 48 _ نهمین موردی که باعث ابطال روزه می شود کدام است؟ ج _ نهمین: قی کردن.

احکام روزه

1 _ خوردن و آشامیدن

س 49 _ آیا خوردن و آشامیدن عمدی روزه را باطل می کند؟ ج _ اگر روزه دار عمداً چیزی بخورد و یا بیاشامد، روزه او باطل می شود. چه خوردن و آشامیدن آن چیز معمول باشد مانند نان و آب و چه معمول نباشد مانند: خاک و شیره درخت، کم باشد یا زیاد.
س 50 _ اگر روزه دار مسواک را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد، آیا روزه او باطل می شود؟ ج _ حتی اگر مسواک را از دهان بیرون آورد و دوباره به دهان برده و رطوبت آن را فرو برد روزه او باطل می شود. مگر رطوبت مسواک در آب دهان طوری مخلوط گردد که رطوبت خارجی به آن گفته نشود.
س 51 _ اگر در هنگام غذا خوردن بفهمد صبح شده، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید لقمه را از دهان بیرون آورد و چنانچه عمداً فرو برد، روزه اش باطل است و کفاره نیز بر او واجب می شود.
س 52 _ اگر روزه دار سهواً چیزی بخورد یا بیاشامد، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل نمی شود.
س 53 _ استعمال آمپول هایی که به جای غذا به کار می رود آیا برای روزه دار اشکال دارد؟ ج _ بنابر احتیاط مستحب روزه دار از استعمال آمپولی که به جای غذا به کار می رود خودداری کند.
س 54 _ آیا تزریق آمپول های دیگر نیز اشکال دارد؟ ج _ تزریق آمپول های دیگر اشکال ندارد و روزه را باطل نمی کند.
س 55 _ اگر روزه دار چیزی را که لای دندان مانده است، عمداً فرو ببرد، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل می شود.
س 56 _ کسی که روزه می گیرد، آیا لازم است پیش از اذان دندان هایش را خلال کند؟ ج _ لازم نیست پیش از اذان دندان هایش را خلال کند.
س 57 _ آگر روزه دار بداند و یا اطمینان داشته باشد، غذایی که لای دندان مانده در روز فرو می رود، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ چنانچه خلال نکند و چیزی از آن فرو رود، بنابر احتیاط روزه اش باطل می شود.
س 58 _ آیا فرو بردن آب دهان، روزه را باطل می کند؟ ج _ فرو بردن آب دهان، اگر چه به جهت خیال کردن ترشی و مانند آن، در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمی کند.
س 59 _ آیا فرو بردن اخلاط سر و سینه اشکال دارد؟ ج _ فرو بردن اخلاط سر و سینه که به فضای دهان نرسیده، اشکال ندارد.
س 60 _ اگر اخلاط سر و سینه وارد فضای دهان گردید چه وظیفه ای داریم؟ ج _ اگر داخل فضای دهان شود، بنابر احتیاط نباید آن را فرو برد.
س 61 _ اگر روزه دار به قدری تشنه شود که تحمل آن برای او حرج باشد یا بترسد از تشنگی ضرری به او برسد، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ می تواند به اندازه ای که مرد نجات پیدا کند، آب بیاشامد. ولی روزه او باطل می شود و اگر ماه رمضان باشد باید در بقیه روز، از بجا آوردن کاری که روزه را باطل می کند خودداری نماید و سپس آن را قضا نماید.
س 62 _ جویدن غذا برای بچه یا پرنده و چشیدن غذا و مانند آن که معمولاً به حلق نمی رسد، چه حکمی دارد؟ ج _ اگر چه اتفاقاً به حلق برسد، روزه را باطل نمی کند.
س 63 _ اگر بداند جویدن غذا یا چشیدن آن به حلق می رسد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ اگر انسان از اول بداند به حلق می رسد، روزه اش باطل می شود و باید قضای آن را بگیرد و کفاره نیز لازم است.
س 64 _ آیا انسان می تواند برای ضعف، روزه را بخورد؟ ج _ انسان نمی تواند برای ضعف، روزه را بخورد. ولی اگر ضعف او به قدری است که معمولاً نمی شود آن را تحمل کرد، خوردن روزه اشکال ندارد.

احکام روزه

2 _ جماع

س 65 _ آیا جماع، روزه را باطل می کند؟ ج _ جماع (نزدیکی و مقاربت) روزه را باطل می کند. اگر چه فقط به مقدار ختنه گاه، داخل شود و منی بیرون نیاید.
س 66 _ اگر کمتر از مقدار ختنه گاه داخل شود و منی بیرون نیاید، روزه چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه باطل نمی شود.
س 67 _ اگر شک کند، به اندازه ختنه گاه، داخل شده یا نه. روزه چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه او صحیح است.
س 68 _ اگر فراموش کند روزه است و جماع نماید، یا او را به جماع مجبور نمایند، طوری که در اختیار و به فعل او نباشد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه او باطل نمی شود.
س 69 _ چنانچه در بین جماع یادش بیاید، یا دیگر مجبور نباشد، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید فوراً از حال جماع خارج شود و اگر ادامه دهد، روزه او باطل است.

احکام روزه

3 _ استمناء

س 70 _ آیا استمناء باعث ابطال روزه می شود؟ ج _ اگر روزه دار استمناء کند، یعنی با خود کاری کند که منی از او بیرون آید، روزه اش باطل می شود.
س 71 _ آیا بیرون آمدن منی در حال بی اختیاری باعث ابطال روزه می گردد؟ ج _ اگر بی اختیار منی از او بیرون آید، روزه اش باطل نیست.
س 72 _ اگر کسی کاری کند که بی اختیار، منی از او بیرون آید، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل می شود.
س 73 _ هر گاه روزه دار بداند که اگر در روز بخوابد محتلم می شود، آیا لازم است از خواب رفتن جلوگیری کند؟ ج _ واجب نیست از خواب رفتن خودداری کند و اگر بخوابد، روزه اش باطل نمی شود.
س 74 _ اگر روزه دار در حال بیرون آمدن منی از خواب بیدار شود، آیا لازم است از بیرون آمدن آن جلوگیری کند؟ ج _ واجب نیست از بیرون آمدن آن جلوگیری کند.
س 75 _ روزه داری که محتلم شده چه اعمالی باید انجام دهد؟ ج _ می تواند بول کند و استبراء نماید. اگر چه بداند بر اثر بول یا استبراء باقیمانده منی از مجرا بیرون می آید.
س 76 _ روزه داری که محتلم شده، در هنگام غسل، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ اگر بداند منی در مجرا مانده و چنانچه پیش از غسل بول نکند، بعد از غسل منی از او بیرون می آید، بنابر احتیاط مستحب، باید پیش از غسل، بول کند.
س 77 _ اگر کسی به قصد بیرون آمدن منی با کسی بازی و شوخی کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ اگر چه منی از او بیرون نیاید، بنابر احتیاط روزه او باطل می شود.
س 78 _ اگر روزه دار، بدون قصد بیرون آمدن منی، با کسی بازی و شوخی کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ چنانچه اطمینان دارد که منی از او خارج نمی شود، اگر چه اتفاقاً منی بیرون آید، روزه او صحیح است. ولی اگر اطمینان ندارد، در صورتی که منی از او بیرون آید، روزه اش باطل است.

احکام روزه

4 _ دروغ بستن به خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم

س 79 _ حکم دروغ بستن عمدی توسط روزه دار، به خدا، پیامبر و ائمه علیهم السلام چیست؟ ج _ اگر روزه دار به گفتن یا نوشتن یا اشاره و یا مانند آن، به خدا یا پیامبران یا ائمه اطهار علیهم السلام عمداً نسبت دروغ بدهد، اگر چه فوراً بگوید: دروغ گفتم یا توبه کند، روزه او باطل است.
س 80 _ حکم نسبت دادن دروغ به حضرت زهرا سلام الله علیها، چیست؟ ج _ بنابر احتیاط واجب دروغ به حضرت زهرا سلام الله علیها را نیز ترک نماید، زیرا که همین حکم را دارد.
س 81 _ برای نقل کردن خبری که نمی داند راست است یا دروغ، چگونه باید عمل کند؟ ج _ اگر بخواهد خبری را که نمی داند راست است یا دروغ، نقل کند، بنابر احتیاط واجب باید از کسی که آن خبر را گفته، یا از کتابی که آن خبر در آن نوشته شده، نقل نماید و یا بگوید: «چنین روایت شده است».
س 82 _ اگر روزه دار، چیزی را که با اعتقاد به راست بودن آن از قول خدا یا پیامبر و یا امام معصوم علیهم السلام نقل کند و بعد بفهمد دروغ بوده، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل نمی شود.
س 83 _ اگر بداند دروغ بستن به خدا و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روزه را باطل می کند و چیزی را که می داند دروغ است، به آنان نسبت دهد و بعد بفهمد آنچه گفته، راست بوده، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ بنابر احتیاط واجب،روزه آن روز را قضا کند.
س 84 _ اگر کسی، دروغی را که دیگری ساخته عمداً به خدا یا پیامبر و یا ائمه اطهار علیهم السلام نسبت دهد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل می شود. ولی اگر از قول کسی که آن دروغ را ساخته به نحو حکایت، نقل کند، روزه اش باطل نمی شود.
س 85 _ اگر از روزه دار را بپرسند: آیا پیامبر چنین مطلبی فرموده اند؟ و او به جای « نه» عمداً «بله» بگوید و یا به جای «بله» عمداً « نه» بگوید و یا این کار را با اشاره انجام دهد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل می شود.
س 86 _ اگر از قول خدا یا پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم حرف راستی نقل کند، بعد بگوید: «دروغ گفتم» یا در شب، دروغی به آنان نسبت دهد و فردای آن، که روزه می باشد، بگوید: «آنچه دیشب گفتم: راست است» روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش بنابر احتیاط باطل می شود.

احکام روزه

5 _ رساندن غبار غلیظ به حلق

س 87 _ رساندن غبار غلیظ به حلق چه حکمی دارد؟ ج _ رساندن غبار غلیظ به حلق، روزه را باطل می کند. چه غبار چیزی باشد که خوردن آن حلال است، مانند آرد و چه غبار چیزی باشد که خوردن آن حرام است، مانند خاک و بنابر احتیاط باید غباری را که غلیظ هم نیست، به حلق نرساند.
س 88 _ اگر بر اثر باد، غبار غلیظی پیدا شود و انسان با این که متوجه است، مواظبت نکند و به حلق او برسد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل می شود.
س 89 _ حکم رساندن بخار غلیظ، دود سیگار و تنباکو و مانند آن چیست؟ ج _ بنابر احتیاط واجب، روزه دار، بخار غلیظ، دود سیگار و تنباکو و مانند آن را به حلق نرساند.
س 90 _ بخاری که در حمام وجود دارد به حلق برسد، آیا روزه اشکال پیدا می کند؟ ج _ بخاری که معمولاً در حمام است، اشکال ندارد.
س 91 _ اگر کسی مواظبت نکند و غبار یا بخار یا دود و مانند آن داخل حلق شود، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ چنانچه یقین یا اطمینان داشته به حلق نمی رسد، روزه اش صحیح است و اگر گمان می کرده به حلق نمی رسد، بنابر احتیاط مستحب آن روزه را قضا کند.
س 92 _ اگر روزه دار فراموش کند روزه است و مواظبت نکند یا بی اختیار غبار و مانند آن به حلق او برسد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل نمی شود.

احکام روزه

6 _ فروبردن سر در آب

س 93 _ اگر روزه دار تمام سر را در آب فرو برد، آیا روزه اش باطل می شود؟ ج _ اگر روزه دار، عمداً تمام سر را در آب فرو برد، اگر چه باقی بدن او بیرون باشد، روزه اش بنابر احتیاط باطل می شود.
س 94 _ اگر تمام بدن را آب بگیرد و مقداری از سر بیرون باشد، روزه چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه باطل نمی شود.
س 95 _ اگر کسی نصف سرش را یک دفعه و نصف دیگر آن را دفعه دیگر در آب فرو برد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل نمی شود.
س 96 _ حکم روزه کسی که شک دارد تمام سر زیر آب رفته یا نه، چیست؟ ج _ اگر شک کند تمام سر زیر آب رفته یا نه، روزه اش صحیح است.
س 97 _ اگر تمام سر زیر آب رفت ولی مقداری از موها بیرون مانده آیا روزه باطل می شود؟ ج _ اگر تمام سر زیر آب برود، ولی مقداری از موها بیرون بماند، روزه باطل می شود.

س 98 _ حکم فرو بردن سر در آب مضاف، چیست؟
ج _ بنابر احتیاط واجب، سر را در آب مضاف، فرو نبرد.

س 99 _ اگر روزه دار، بی اختیار در آب بیفتد و تمام سر او را آب بگیرد یا فراموش کند، روزه است و سر را در آب فرو برد، آیا روزه اش باطل می شود؟
ج _ روزه او باطل نمی شود.

س 100 _ اگر کسی اطمینان داشته باشد، آب سر او را نمی گیرد و خود را در آب بیندازد و آب سر او را بگیرد، آیا روزه اش اشکال پیدا می کند؟
ج _ روزه اش اشکال پیدا نمی کند.

س 101 _ اگر اطمینان نداشته باشد و خود را در آب بیندازد و آب تمام سر او را بگیرد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟
ج _ بنابر احتیاط واجب، روزه اش را قضا نماید.

س 102 _ اگر فراموش کند روزه است و سر را در آب فرو برد یا دیگری به زور سر او را در آب فرو برد، چه وظیفه ای دارد؟
ج _ چنانچه در زیر آب یادش بیاید روزه است یا آن شخص دست خود را بردارد، باید فوراً سر را بیرون آورد و چنانچه بیرون نیاورد، روزه او باطل است.

س 103 _ اگر فراموش کند روزه است و به نیت غسل سر را در آب فرو برد، روزه و غسل او چه حکمی پیدا می کند؟
ج _ روزه و غسل او صحیح است.

س 104 _ اگر بداند روزه است و عمداً برای غسل، سر را در آب فرو برد، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟
ج _ چنانچه روزه او، مانند روزه ماه رمضان یا واجب معین باشد، روزه و غسل او باطل است و اگر روزه مستحب یا روزه واجبی باشد که مانند روزه کفاره وقت معینی ندارد، غسل او صحیح و روزه باطل می باشد.
س 105 _ اگر برای نجات کسی از غرق شدن، سر را در آب فرو برد، آیا روزه اش اشکال پیدا می کند؟ ج _ اگر چه نجات دادن او واجب است، ولی روزه اش باطل می شود.

احکام روزه

7_ باقی ماندن بر جنابت، حیض و نفاس تا اذان صبح

س 106 _ اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نکند، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ اگر جنب، عمداً تا اذان صبح غسل نکند، یا اگر وظیفه او تیمم است عمداً تیمم ننماید، روزه اش چنانچه در ماه رمضان و یا قضای آن باشد باطل است و بنابر احتیاط مستحب در روزه واجب معین نیز باطل می شود. اما در روزه واجب موسّع که وقت معینی ندارد و روزه مستحب باطل نیست. ولی بنابر احتیاط مستحب در این دو نیز غسل و یا تیمم را قبل از اذان صبح، انجام دهد.
س 107 _ اگر در روزه واجبی مانند روزه ماه رمضان، که وقت معیّن دارد، تا اذان صبح غسل نکند و تیمم نیز ننماید، اما از روی عمد نباشد، مثلاً مانعی نگذارد غسل و تیمم کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش صحیح است.
س 108 _ اگر کسی که جنب است و می خواهد روزه واجبی که وقت آن معیّن است بگیرد، مانند روزه ماه رمضان، چنانچه عمداً غسل نکند تا وقت تنگ شود، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید تیمم کند و روزه بگیرد و روزه اش صحیح است، ولی بهتر است قضای آن را هم به جا آورد.
س 109 _ اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش کند و بعد از یک روز یادش بیاید چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید روزه آن روز را قضا نماید.
س 110 _ اگر بعد از چند روز یادش بیاید، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید روزه روزهایی که یقین دارد جنب بوده قضا نماید. مثلاً اگر نمی داند سه روز جنب بوده یا چهار روز، باید حداقل روزه سه روز را قضا کند.
س 111 _ کسی که در شب ماه رمضان، برای هیچ کدام از غسل و تیمم وقت ندارد، اگر خود را جنب کند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل است و قضا و کفّاره بر او واجب می شود.
س 112 _ اگر برای تیمم وقت دارد، چنانچه خود را جنب کند، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید تیمم نماید و روزه بگیرد و بهتر است قضای آن را به جا آورد.
س 113 _ اگر برای آن که بفهمد وقت دارد یا نه، جستجو نماید و گمان کند به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب کند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ چنانچه تیمم کند، روزه اش صحیح است.
س 114 _ اگر بدون جستجو گمان کند وقت دارد و خود را جنب نماید و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و با تیمم روزه بگیرد روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ بنابر احتیاط مستحب، روزه آن روز را قضا نماید.
س 115 _ کسی که در شب ماه رمضان، جنب است و می داند اگر بخوابد تا صبح بیدار نمی شود چه وظیفه ای دارد؟ ج _ نباید بخوابد و چنانچه بخوابد و تا صبح بیدار نشود، روزه اش باطل است و قضا و کفّاره بر او واجب می شود.
س 116 _ هر گاه جنب در شب ماه رمضان، بخوابد و بیدار شود، آیا می تواند پیش از غسل بخوابد؟ ج _ جایز است پیش از غسل بخواب، البته اگر به بیدار شدن عادت داشته باشد.
س 117 _ کسی که عادت ندارد بیدار شود، آیا می تواند پیش از غسل بخوابد؟ ج _ چنانچه نداشته باشد نیز می تواند بخوابد، در صورتی که احتمال دهد که اگر دوباره بخوابد، پیش از اذان صبح بیدار می شود گر چه احتیاط در این است که دیگر نخوابد تا غسل نماید.
س 118 _ کسی که در شب ماه رمضان، جنب است و می داند یا عادتش چنین است که اگر بخوابد، پیش از اذان صبح بیدار می شود؛ چنانچه تصمیم داشته باشد بعد از بیدار شدن، غسل کند و با این تصمیم بخوابد و تا اذان صبح خواب بماند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش صحیح است.
س 119 _ کسی که در شب ماه رمضان، جنب است و می داند یا عادتش چنین است که اگر بخوابد، پیش از اذان صبح بیدار می شود چنانچه غفلت داشته باشد که بعد از بیدار شدن باید غسل کند در صورتی که بخوابد و تا اذان صبح خواب بماند، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ اگر در غفلت مقصّر باشد بنابر احتیاط واجب قضای روزه آن روز را بگیرد و اگر قاصر باشد، احوط استحبابی است.
س 120 _ کسی که در شب ماه رمضان، جنب است و می داند یا احتمال می دهد، اگر بخوابد، پیش از اذان صبح بیدار می شود؛ چنانچه بعد از بیدار شدن غسل کند یا تردید داشته باشد که غسل کند یا نه، در صورتی که بخوابد و بیدار نشود، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل است و قضا و کفاره دارد.
س 121 _ اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد، سپس بیدار شود و بداند یا عادتش چنین باشد که اگر دوباره بخوابد پیش از اذان صبح، بیدار می شود و تصمیم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند، چنانچه دوباره بخوابد و تا اذان صبح بیدار نشود، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید روزه آن روز را قضا کند و اگر از خواب دوم بیدار شود و برای مرتبه سوم با کیفّیت مذکور بخوابد و تا اذان صبح بیدار نشود، قضا بر او واجب می شود و بنابر احتیاط مستحب، کفّاره هم بدهد.

س 122_ آیا لازم است خوابی را که در آن محتلم شده، خواب اول حساب کند؟ ج _ لازم نیست خوابی را که در آن محتلم شده، خواب اول حساب کند. اگر چه بهتر است. پس اگر بیدار شود و ببیند جنب است و دوباره بخوابد و بداند یا عادت اش چنین باشد که بیدار می شود و تصمیم داشته باشد بعد از بیدار شدن، غسل کند، چنانچه تا اذان خواب بماند بنابر احتیاط متسحب قضای آن روز را بگیرد.
س 123 _ اگر دوباره بیدار شود و بداند یا عادت اش چنین است که اگر بخوابد بیدار می شود و تصمیم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند، در صورتی که باز هم بخوابد و تا اذان صبح خواب بماند، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید قضای آن روز را بگیرد و بنابر احتیاط مستحب کفّاره نیز لازم است.
س 124 _ اگر روزه دار در روز محتلم شود، آیا واجب است فوراً غسل کند؟ ج _ واجب نیست فوراً غسل کند، گر چه بهتر می باشد.
س 125 _ هر گاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ اگر چه بداند پیش از اذان صبح محتلم شده، روزه او صحیح است.
س 126 _ کسی که تا اذان صبح بر جنابت بماند آیا می تواند آن روز را به نیّت قضای ماه رمضان روزه بگیرد؟ ج _ نمی تواند آن روز را به نیت قضای ماه رمضان روزه بگیرد. اگر چه بقا بر جنابت از روی عمد نباشد.
س 127 _ کسی که می خواهد قضای روزه ماه رمضان را بگیرد، اگر بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده و بداند پیش از اذان محتلم شده چه وظیفه ای دارد؟ ج _ چنانچه وقت قضای روز تنگ است، مثلاً پنج روز، روزه قضای ماه رمضان دارد و پنج روز نیز به ماه رمضان مانده است. بنابر احتیاط، آن روز را روزه بگیرد و بعد از ماه رمضان نیز دوباره آن را به جا آورد و اگر وقت قضای روزه تنگ نیست، روزه او باطل است.
س 128 _ اگر در روزه واجب، غیر از روزه ماه رمضان و قضای آن، تا اذان صبح جنب بماند ولی از روی عمد نباشد، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ چنانچه وقت آن روزه معین است، مثلاً نذر کرده که آن روز را روزه بگیرد، روزه اش صحیح است و اگر مانند روزه کفاره وقت آن معین نیست، بنابر احتیاط مستحب روزه دیگری را روزه بگیرد.
س 129 _ اگر زن در ماه رمضان پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و عمداً غسل نکند، یا اگر وظیفه او تیمم است، عمداً تیمم نکند، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه اش باطل است و بنابر احتیاط مستحب در قضای ماه رمضان و در هر روزه واجب معین نیز مسأله چنین می باشد.
س 130 _ اگر شخص جنب یا زنی که پیش از اذان صبح، از حیض یا نفاس پاک می شود، برای غسل وقت نداشته باشد، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ چنانچه بخواهد روزه بگیرد، باید تیمم نماید و روزه اش بنابر اقوی صحیح است، چه روزه ماه رمضان باشد یا واجب معین یا واجب غیر معین یا مستحب.
س 131 _ اگر زن نزدیک اذان صبح، از حیض یا نفاس پاک شود و برای هیچ کدام از غسل و تیمم وقت نداشته باشد یا بعد از اذان بفهمد پیش از اذان پاک شده بود، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ چنانچه روزه ای که می گیرد، مانند روزه ماه رمضان واجب باشد، صحیح است. و هم چنین اگر روزه مستحب یا روزه ای باشد که مانند روزه کفّاره وقت آن معین نیست. بنابر اقوی روزه اش صحیح است.
س 132 _ اگر زن بعد از اذان صبح، از خون یا نفاس پاک شود یا در بین روز خون حیض یا نفاس ببیند روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ اگر چه نزدیک مغرب باشد روزه او باطل است.
س 133 _اگر زن غسل حیض یا نفاس را فراموش کند و بعد از یک روز یا چند روز یادش بیاید، روزه او چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ روزه هایی که گرفته صحیح است.
س 134 _ اگر زن پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و در غسل کردن کوتاهی کند و تا اذان صبح غسل نکند، آیا روزه اش باطل می شود؟ ج _ روزه اش باطل است. ولی چنانچه کوتاهی نکند، مثلاً منتظر باشد که حمام زنانه باز شود، اگر چه سه مرتبه بخوابد و تا اذان صبح غسل نکند، روزه اش صحیح است.
س 135 _ روزه زنی که در حال استحاضه است، در چه صورتی صحیح است؟ ج _ اگر غسل های خود را به تفصیلی که در احکام استحاضه گفته شد به جا آورد، روزه او صحیح است. س 136 _ کسی که مس میّت کرده، آیا می تواند بدون غسل، روزه بگیرد؟ ج _ کسی که مس میّت کرده، یعنی جایی از بدن خود را به بدن میّت رسانده، می تواند بدون غسل مس میّت، روزه بگیرد و اگر در حال روزه نیز میّت را مس نماید، روزه او باطل نمی شود.

احکام روزه

8 _ اماله کردن

س 137 _ آیا اماله کردن موجب ابطال روزه می شود؟ ج _ اماله کردن با چیز روان، اگر چه از روی ناچاری و برای معالجه باشد، روزه او باطل می کند.
س 138 _ حکم اماله کردن با چیزی که روان نیست، چه می باشد؟ ج _ چیزی که روان نیست اشکال ندارد، گر چه اجتناب از آن بهتر است.

احکام روزه

9 _ قی کردن

س 139_ در چه صورتی قی کردن باعث ابطال روزه می شود؟ ج _ هر گاه روزه دار عمداً قی کند، اگر چه بر اثر بیماری و مانند آن ناچار باشد، روزه اش باطل می شود.
س 140 _ اگر قی کردن سهواً یا از روی بی اختیاری صورت گیرد، آیا روزه اشکال پیدا می کند؟ ج _ اگر سهواً یا بی اختیار باشد، اشکال ندارد.
س 141 _ اگر در شب ماه رمضان چیزی بخورد که می داند به جهت خوردن آن، در روز بی اختیار قی می کند، چه تکلیفی متوجه اوست؟ ج _ بنابر احتیاط واجب، روزه آن روز را قضا نماید.
س 142 _ اگر روزه دار بتواند از قی کردن خودداری کند، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ چنانچه برای او ضرری نداشته باشد، بنابر احتیاط مستحب از قی کردن خودداری نماید.

س 143 _ اگر حشره ای در گلوی روزه دار رود، روزه اش چه حکمی پیدا می کند؟ ج _ چنانچه ممکن باشد باید آن را بیرون آورد و روزه او باطل نمی شود.
س 144 _ اگر بداند که بیرون آوردن حشره باعث قی کردن می شود، چه وظیفه ای متوجه اوست؟ ج _ اگر بداند که به سبب بیرون آوردن آن، قی می کند، واجب نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است.
س 145 _ اگر سهواً چیزی را فرو ببرد و پیش از رسیدن به حلق یادش بیاید روزه است. چه وظیفه ای دارد؟ ج _ چنانچه ممکن باشد، باید آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است.
س 146 _ اگر روزه دار یقین داشته باشد که بر اثر آروغ زدن، چیزی از گلو بیرون می آید آیا می تواند عمداً آروغ بزند؟ ج _ نباید عمداً آروغ بزند ولی اگر یقین نداشته باشد، اشکال ندارد.
س 147 _ اگر آروغ بزند و چیزی در گلو یا دهانش بیاید، چه وظیفه ای دارد؟ ج _ باید آن را بیرون بریزد.
س 148 _ اگر بی اختیار چیزی را که بر اثر آروغ زدن فرو ببرد آیا روزه اش اشکال پیدا می کند؟ ج _ اگر بی اختیار فرو رود، روزه اش صحیح است.

ادامه + دانلود
تمام حقوق مادی و معنوی و طرح قالب برای "یاس گروپ" محفوظ است و هر گونه کپی برداری خلاف قوانین می شود. گرافیک و طراحی : پارس تمز
خرید vpn آیفون